Na een tijdje iPad kijken vind ik het tijd om even de benen te strekken. Ik trek de stekker uit de spuitenpomp en ik pak je schoentjes om ze je aan te trekken. Je kijkt me beetje bangig aan en wijst naar je vingertjes. Ik snap je niet en je blijft maar op de topjes van je vinger wijzen… Ineens snap ik wat je bedoeld en ik schrik er zo van dat de tranen in mijn ogen schieten. Ongeloofelijk dat jij al, met je bijna 2 jaar, precies weet hoe en wat er moet gebeuren op een ziekenhuisdag… “Ach nee schatje, lieverd, vandaag hoef je geen vingerprik.”  Je bange gezichtje verdwijnt en ik geef je een dikke knuffel en zoen je plat todat je me weg duwt en het op een rennen zet naar de speelkamer!

Advertenties