De apotheek doet mij altijd denken aan de Douglas.  Altijd als ik daar kwam had ik het idee dat, als je niet gekleed en opgemaakt was als de verkoopsters zelf, dat je op een of ander manier minder was en dat ze je het liefst niks verkochten.
En eerlijk is eerlijk ik had er ook niks te zoeken in mijn cavello, nike air max’s, petje, bril en beugel en liep ik liever op het voetbalveld, maar soms moest ik wel heen omdat een jarige job graag een Douglasbon wilde hebben.

Ik kom er nog steeds niet graag en gelukkig hoeft dat ook niet, als ik wel eens make up gebruik dan gebruik ik dat van Mariek. Dat is één van de voordelen dat ik met een vrouw ben!
En nog steeds is make up niet mijn ding, ben er gewoon niet handig in…soms zit er meer mascara op mijn neus dan op mijn wimpers. En de verpakkingen lijken tegenwoordig veel op elkaar, laatst had ik ipv de mascara de lipgloss te pakken.
Ik vond het borsteltje al wel wat raar eruit zien maar ja misschien was dat weer iets nieuws om je wimpers beter in de krul te krijgen??

Maar terug naar de apotheek, de labethanol was bijna op, we hadden nog genoeg voor 1 dag. Maar als je het herhaalrecept inlevert dan is het pas na 2 dagen klaar… En oh wee je gebeente als je iets eerder nodig hebt, zet je schrap voor de stortvloed aan zonden die je over je heen krijgt als je dat durft te vragen!
Alleen was het niet onze schuld dat we al zonder zaten. Voor de zoveelste keer hadden ze niet genoeg milliliters aangemaakt om de houdbaarheid van het medicijn (in dit geval 14 dagen) uit te schenken. Blijkt uiteindelijk een centenkwestie te zijn.

Omdat ik al heel vaak boos bij de apotheek heb gestaan omdat het een en ander niet goed ging, dacht ik dit keer; Geen issue van maken, blijf supervriendelijk, glimlach, niet gelijk verwijten maken en blijf kalm!  Na 5 seconden bleef alleen het laatste nog over…
“Goedenmorgen!” probeerde ik met een glimlach.
“Ik heb hier een receptje maar het is bijna op en ik zou graag…”
Verder.Kwam.Ik.Niet!  Gelijk en zonder mijn vraag en uitleg aan te horen reageerde ze bits;
“Tja, daar kunnen wij niks aan doen.” En ze kijkt me aan zo van, jammer joh, jouw probleem, niet de mijne.
Ik neem een hap lucht en tel tot 10…zal ik haar aan haar haren over de balie trekken en van haar bril een fiets maken? Mwah doe maar niet, ik heb Noor en Ruub mee, wil ze geen trauma aandoen en ik moet niet op de zwarte lijst komen want we hebben de apotheek nog heel lang nodig.
“Sorry hoor, maar ik vind deze opmerking en toon echt belachelijk.”
“Dan had u het recept maar eerder in moeten leveren.”
“Nou moet je eens goed horen, ik had dit recept niet eerder in hoeven te leveren als jullie, zoals ik al vaker heb gevraagd, het juiste aantal milliliters aan hadden gemaakt!”
Ze bind gelijk in; “Ja, daar kan ik niks aan doen want ik weet niet hoe mijn collega’s dit hebben gedaan.”
“Nee, je zei net dat ‘jullie’ daar niks aan kunnen doen maar dat kunnen jullie dus wel.”
“Nee hoor, dat bedoelde ik niet. Ik ga even met mijn collega’s overleggen of we dit kunnen aanmaken.” Terwijl ze dit zegt pakt ze het receptje en vlucht weg…
Noor komt naar me toe; “Is er wat mama?” “Nee hoor schatje, alles okay maar als jij later bij de apotheek gaat werken dan onterf ik je!” “Okay!” zegt ze en ze huppelt naar Ruub die bij de speeltafel staat.
Evil-apothekers-assistente komt terug…ineens poeslief; “Ik heb even overlegd en we kunnen dit morgen aanmaken zodat je het kan ophalen, het moet wel besteld worden dus we zijn afhankelijk van de post maar het moet lukken.”
“Fijn, want dat was ook mijn vraag én wat ik op het recept heb geschreven of ik het morgen einde van de dag kan ophalen, omdat ik weet dat het besteld moet worden,. Ik kom hier namelijk best vaak en weet hoe het werkt maar omdat je mij gelijk afkapt kon ik de uitleg niet geven en de vraag niet eens stellen, en dat vind ik echt niet normaal.”
“Ja eh, nou, het staat morgen klaar.”
“Nou top, dank je voor de moeite. Kom kids we gaan…Mal zooitje”

En zo gaat het vaak…alsof je de mindere bent omdat je niet in de apotheek werkt ofzo. Tijdje terug wilde ze dat ik langs kwam omdat ze dachten dat wij niet een flesje konden schudden en medicijnen konden optrekken, ehmmm dat doen we al anderhalf jaar???

Twee weken nadat we voor het eerst uit het VU ontslagen waren was er een medicijn op, ik geef toe, dat was onze fout maar we waren net thuis en nog onwijs in de wenfase met een ziek kind waarbij alles op ons af kwam qua benodigdheden en medicijnen.
Om 8 uur gelijk gebeld met de apotheek en uitgelegd dat het medicijn op was maar zonder recept konden ze niks. Daar kan ik me wat bij voorstellen dus ik belde de assistente van de dokter in het VU voor het recept. Die zou dit door faxen naar de apotheek en ik belde daar weer achteraan of het bij de apotheek binnen was.
Na tig belletjes heen en weer had het VU eindelijk gefaxt en de apotheek had het recept binnen. Dus ik naar de apotheek om het op te halen maar wat kreeg ik daar te horen;
“Helaas is het medicijn op en dit komt morgen pas binnen.”
“En had dit vanmorgen niet gelijk gecheckt kunnen worden toen ik hierover belde? En wat moet ik nu?”
“Tja, dat moet u zelf oplossen, u kunt misschien naar een andere apotheek rijden en daar vragen of het op voorraad is. Wij hebben het pas morgen.”  Echt serieus ik kon wel janken…
Ten einde raad heb ik onze dokter gebeld in het VU, die werd opgepiept terwijl ze druk op de IC was… Ik legde alles uit en ze werd woest op de apotheek. Ze hing op en binnen 2 minuten belde ze mij terug dat het klaar lag bij de apotheek. Ik was stomverbaasd en vroeg hoe ze dat zo snel had gefixt. Blijkt dat elke apotheek datzelfde medicijn in pil vorm altijd op voorraad heeft! Oplossen in water et voilà, het probleem is opgelost!
Ik weer terug naar de apotheek om het op te halen en ik vroeg of ze het zelf nou niet idioot vonden dat een dokter vanuit het VU hun moest vertellen in welk laatje de medicijnen liggen…

Paar weken terug belde ik op vrijdagochtend om te checken of
1. Het receptje was binnengekomen,
2. Of het die dag werd gemaakt en
3. Dat het bezorgd wordt en dat het altijd bij onze (super)buurtjes afgeleverd mag worden als wij er niet zijn.
Dit deed ik omdat
1. Een receptje die ik een andere keer ingeleverd had pas na 2 dagen tevoorschijn kwam en ik, het receptje volgens hun dus te laat had ingeleverd terwijl ik de inleverdatum op het receptje had gezet.
2. Vorige keer het medicijn later kwam omdat degene die het aan moest maken niet aanwezig was en
3. Ook al heb ik het telefonisch aan gegeven en op de recepten schreef en schrijf, en aan de balie door geef dat het altijd bij de buren af gegeven mag worden. Maar dan nog wordt het soms wel en soms niet bij de buren af gegeven…
Hierdoor hebben we paar keer in het weekend zonder medicijnen gezeten en hebben we met veel gedoe via het Gemini en een andere apotheek het uiteindelijk wel gekregen, maar fijn is het niet.
Dus een belletje kan dan geen kwaad..toch?
“Wilt u in het vervolg niet meer bellen of het medicijn klaar is? U kunt er vanuit gaan dat dit altijd goed gaat en bezorgd wordt hoor.”
34..God mens..35..je moest eens weten..36..ik bel echt niet voor jan lul..37..blijf kalm en hang rustig op..38..we hebben ze nog heel lang nodig..39….40….
“Ja hoor prima, dank je voor de info. Daaahhaaag”

Advertenties