Ruben werd vorige week dinsdagochtend wakker met koorts, 38,5 en daarna 38,7.
Boven de 38 is gelijk bellen met het AMC. Het is voor het eerst sinds de transplantatie, dat hij echt boven de 38 zit. Hij hangt al heel lang rond de 37,9 omdat hij al vanaf november verkouden is. Maar nu moesten we voor het eerst bellen en afwachten wat er gaat gebeuren.
Moeten we gelijk naar het AMC? Of mogen we eerst naar het Gemini?
Moeten we dan Ingrid van Kids2Care naar huis sturen of laten blijven?
Kan ik het alleen af en kan Mariek naar haar werk?
Als we wel samen naar het AMC gaan zijn we dan op tijd terug om Noreh uit school te halen? Zo niet dan moeten we iemand regelen.
Als ze wat vinden moeten we dan blijven dus moet er dan een slaaptas mee?
Geen idee, dus we nemen een bakje koffie en we wachten af wat er uit het overleg komt!

Gelukkig kwam het AMC uit hunzelf met de optie dat we eerst naar het Gemini konden gaan voor de eerste check, bloedprikken en urine in te leveren. Het AMC ging contact opnemen met het Gemini om te vragen wanneer we konden komen. Ik had mijn mobiel nog niet neergelegd of dokter Mieke hing al aan de lijn dat we gelijk konden komen!

Mariek kon alsnog naar het werk en Ingrid ging met Ruben en mij naar het Gemini.
Was best relaxt om een personal assistent mee te hebben 🙂
Zoals Ingrid al beschreef in het Kids2Care dagboek, Ruben werd weer onthaalt als een held op de afdeling en poli. Leuk om vele weer gesproken te hebben en om te vertellen dat het goed gaat op de koorts na.
Dokter Mieke onderzocht Ruben, althans Ruben vertelde dokter Mieke wat ze moest doen.
“Piepe oor.” betekent temperatuur meten.
“Oor kijke.” betekent dat ze in de oren moet kijken.
Als hij in zijn bovenarm knijpt en “Meten.” zegt dan betekent dat bloeddruk meten.
En als hij naar een houten stokje wijst en zijn tong uitsteekt dan moet ze in zijn mond kijken. Dat laatste vind ik zo stoer!  Omdat hij niks eet en vroeger veelal al moest spugen als er maar iets bij zijn mond kwam, laat hij het nu wel toe.
Ondanks dat als het houten stokje zijn tong raakt, hij moet kokhalsen.
Maar toen er werd gezegd dat hij geprikt moest worden werd Ruben intens verdrietig.
Dat wilde hij echt niet. Voor de transplantatie werd hij weekelijks geprikt en maakte hij er niks van, hij keek niet eens meer op van de prik. Maar we merken dat, doordat er nu meer tijd tussen de controles en dus prikken zit, dat hij nu reageert zoals een normaal kind zou reageren; boos en verdrietig.

Uiteindelijk bleek alles in orde te zijn. De koorts werd veroorzaakt door zijn verkoudheid. Hij leek er bijna vanaf maar hij heeft waarschijnlijk nu een andere verkoudheid variant opgepikt. Niet verwonderlijk want de hele wereld hoest en proest, zo ook zijn zus en de mama’s. Vanwege de koorts werd de prednison vermeerderd en verdeeld in 2 giften over de dag tot zijn temperatuur weer normaal was. Dit werkte prima, woensdag was de koorts gelukkig verdwenen.

Afgelopen vrijdag was controledag in het AMC en er was een echo gepland.
Ruben ging er lekker voor liggen en wilde zelfs wel meehelpen om de handscanner vast te houden. Voorgaande keren vond Ruben echo onderzoeken nooit fijn en zijn we behoorlijk op hem gefocused om hem rustig te houden zodat de arts zijn werk kan doen. Maar dat was dit keer niet nodig. Wij keken mee op het beeldscherm maar net als met zwangerschaps-echo’s hebben Mariek en ik geen idee wat er in het beeldscherm te voorschijn komt.
Pas toen ik zag dat ze met de scanner rond het litteken bij Ruben zat viel bij mij het kwartje…ik zat, voor het eerst, naar mijn nier te kijken!
Na een kwartiertje de nier van alle kanten bekeken te hebben zei de arts dat alles er prima uit zag. Zij blij, wij blij!
Drie medicijnen mogen gestopt worden. Er komt misschien wel een ander voor in de plaats maar dat is beter dan 1 stoppen en 3 ervoor in de plaats!
Voor de zekerheid moet er aankomende vrijdag nogmaals bloed geprikt worden omdat de leverwaarden verhoogd zijn maar dat mogen we in het Gemini doen.
Echt fijn dat het AMC daarin uit zichzelf meedenkt en dat we in het Gemini terecht kunnen, scheelt zoveel gedoe en tijd!
Nu hopen dat door het stoppen van de medicijnen de leverwaarden gedaald zijn!

Advertenties