Zo! De schoolvakantie zit erop! En deze was stukken beter dan vorig jaar!

Vorig jaar belande we, een week voordat de schoolvakantie begon, in het AMC omdat de nieren van Ruben zodanig slecht waren dat hij moest beginnen met dialyseren.
Daardoor moesten we wederom apart met Noor op vakantie, vaak naar het AMC
voor controles en Ruben zijn kamer leek meer op een ziekenhuiskamer door al het dialyse-apparatuur.

Dit jaar helemaal niks van dit alles! De afspraken in het AMC hebben we kunnen beperken tot een normale controle en een hartcontrole.  En beide keren waren de resultaten prima!
Acht maanden na de transplantatie zijn we bijna van alle complicaties af.  De frequentie van de controle’s mogen zelfs naar, als alles goed blijft gaan, om de 2 maanden! Dan moeten we echt de tomtom instellen om bij het ziekenhuis te geraken!

Dit jaar zijn wij eindelijk met zijn 4-tjes op vakantie geweest, een weekje naar camping de Zandstuve in een chalet-tje. Met nadruk op -tje want het was niet bepaald ruim.
Het was een 6-persoons chalet, die 6 personen konden best in het chalet-tje maar waar je dan je koffer met inhoud moest laten? Ik denk op de veranda.
Wij hadden onze spulletjes bij Noor op het onderste bed van het stapelbed gelegd, geen handige plek. Want je vergeet toch elke keer als je je schone pendek uit je tas vist dat je niet gelijk omhoog kunt komen zonder een hersenschudding op te lopen.
Ik verwonderde mij in de badkamer want daar, in het 6-persoons chalet-tje, hingen wel 3 haakjes voor de handdoeken….een half haakje voor iedereen!
De slaapkamers waren ietwat krappig want als ik mijn voet uit het bed stak, dan trapte ik met mijn grote teen de kachel van de muur.
Maar hé, de kids vonden het prachtig dus Mariek heeft al geboekt voor volgend jaar, ik kan niet wachten 😉 Ondertussen droom ik af en toe van een midweekje op een ligbed aan de Italiaanse kust…

Pal voor het chalet-tje was een glijbaantje met een zandbak er om heen, heerlijk vonden Noor en Ruub het om daarin te spelen en te wroeten! Hoe meer zand overal, in de oren, haar, kleren en neus vermengd met snot, hoe beter.
Op de camping was een klein soort Ballorig met een ballenbak, nadat hij eerst achter zijn Noor aan ging om te verkennen, koos hij al snel zijn eigen route en klom en klauterde overal op en in. Later in de vakantie zijn we nog naar Plopsaland en de Goudvis geweest en ook daar genoot hij volop en dook hij in die ranzige ballenbakken!
En eindelijk was het moment daar, zwemmen met zijn 4-tjes! De camping had een binnen en buiten gedeelte met toffe glijbanen. We hebben het buiten geprobeerd maar de temperatuur was net niet hoog genoeg waardoor we in no time met blauwe lippen stonden te klappertanden. Gelukkig was er binnen een heerlijk legionella-temperatuurtje.
Omdat we vlakbij bij Emmen zaten mocht een dagje Wildlands (dierentuin) niet ontbreken. Het was daar ontzettend mooi opgezet en aangekleed, je waande er echt in een ander land. Excuses aan degene die dachten, naar aanleiding van mijn Facebook-bericht, dat we echt in Afrika de Big Five aan het spotten waren :p

Na al deze activiteiten zaten Mariek en ik in spanning te wachten of deze blootstellingen, aan al die bacteriën die wij overal zagen, iets met Ruben zou doen.  Koorts, spugen, diarree, oorpijn? Maar niks van dat alles! Hij werd alleen weer snotverkouden, maar dat zijn we ondertussen wel gewend!

Maar alle gekheid op een stokje, het was gewoon allemaal erg leuk!
Ook al zaten er ook dagen bij waarbij je ze allebei achter het behang kon plakken omdat ze zich verveelden en elkaar het leven zuur maakten.
Maar dat hoort erbij, ik heb er meer ouders erover gehoord! Het is normaal en dat is ons streven, een normaal leven, met dus behangplaksel!

Behoudens de pre-logopedist, lopen we nu ook bij een diëtiste die ons helpt met het berekenen van de calorieën die Ruben per dag nodig nodig heeft.
Hij gaat qua eten met hele kleine stapjes vooruit maar de ene dag eet hij 2 broodjes en de ander dag wil hij geen eten dus hier zal nog veel tijd in gaan zitten.
We mogen van de nefroloog grotere hoeveelheden sondevoeding weglaten en hopen dat Ruben dan honger krijgt en daardoor meer en consequenter zal gaan eten. Alleen zit hij niet heel ruim in zijn gewicht dus is er maar 1 kilo speling die we goed in de gaten moeten houden.

Morgen gaat het schoolleven weer van start, Noreh gaat nu echt aan haar schoolcarrière beginnen in groep 3!
Ruben zijn schooltas staat ook klaar, woensdag mag hij beginnen op de peuterspeelzaal. De volgende stap en blootstelling aan nieuwe bacteriën om zijn immuunsysteem verder uit te testen!  #wekeepourfingerscrossed

—> De fotopagina is weer bijgewerkt! Klik hierrrrr

Advertenties