Zoeken

Catja's Blog

the road we travel

Tag

blij

Cadeautje!

Marieke en ik speelde al een tijd met het idee om iets te geven, maar verzin maar eens iets wat voor iedereen op de kinderafdeling leuk, handig, gewenst is!

Omdat wij er niet uitkwamen schakelde we verpleegkundige Emmy in en na wat polletjes en lijstjes waren ze eruit! Ze wilden graag nieuwe zuster-horloges!
Met clip. En verschillende leuke prints. Voor de rest hadden ze gelukkig geen eisen ;).
Zo gezegd, zo gedaan! De dames van Kids2Care konden bij ons thuis in de bak duiken en vorige week maandag hadden wij eindelijk de tijd om, zonder medische noodzaak, langs het Gemini te gaan!

Heel tof dat degene die er waren, de tijd namen om bij ons in de speelkamer te komen zitten. Al was het misschien meer omdat ze gewoon nieuwsgierig waren naar het cadeautje ūüėõ
Verpleegkundige Agnes kwam helemaal in haar vrije tijd even langs om bij te kletsen en een knuffel te geven. ¬†Als een kind in de snoepwinkel zochten ze allemaal een mooi horloge uit;¬†“Oh! Die is leuk! Maar deze ook….welke moet ik nou nemen?”
“Doe die maar, zo’n tijgerprintje staat jou wel!”
“En neem jij die maar, die staat goed bij je ogen!”
Na veel kleuranalyses was iedereen voorzien en de overgebleven horloges gingen mee naar Mariet haar kantoor voor verdere distributie.
Nadat alle horloges juist waren afgesteld, maakte we nog een leuke groepsfoto maar toen was het echt weer ‘tijd’ om aan het werk te gaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties

itsadte

WAT.EEN.BIZARRE.WEEK.

Van 99% zeker dat de operatie door ging, gingen we naar 99% zeker dat de operatie niet doorging.  Eerst bleken we ook nog een verkeerde datum voor ons te hebben want een paar dagen later kregen we een brief dat de operatie op woensdag 24 augustus was gepland.

Maar na overleg, overleg, overleg, overleg, overleg, en nog eens overleg, hadden ze eind vorige week de operatie op hold gezet. Eerst waren we blij dat het niet doorging want we zagen er enorm tegen op. Maar aan de andere kant waren we er ook weer niet blij mee, het was namelijk niet zeker dat het definitief niet doorging.  Stel dat ze na 1, 2 of 4 weken erachter komen dat de nieren er toch uit moeten dan zijn we, voordat er weer een datum gepland is, zoveel tijd kwijt geraakt voor we aan de transplantatie kunnen denken.

Dus we zijn in een week tijd¬†van √©√©n stap vooruit, naar twee stappen achteruit, naar 3 stappen vooruit gegaan. ¬†Want vanmorgen hoorde we op de poli dat de operatie definitief niet doorgaat en dat ze de Continue reading “WAT.EEN.BIZARRE.WEEK.”

Onze kleine maar oh zo grote meid!

Maandagochtend was ze verdrietig, geluidloos biggelde de tranen over haar gezicht,
maar ze slikte ze in en ging gewoon naar school.

Vandaag kwam ze op visite bij haar kleine held Ruben.
Tussen de middag knorde haar maag, maar ze was te zenuwachtig om te eten.
Tranen van blijdschap toen ze eindelijk weer bij ons was.

Dikke tranen van verdriet dat ze weer naar huis moest.
Haar armpjes stevig om onze nek.
En weer slikte ze geluidloos haar tranen weg en zwaaide stoer naar ons toen ze wegging.

Zo klein,
zo groot,
zo lief,
zo dapper,
zo stoer,

zo onze dochter.

Geen nieuws = goed nieuws

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een update-tje heb geschreven.  Dat komt omdat er tot nu toe niks groots is veranderd, gelukkig!  Dus het is: geen nieuws = goed nieuws! En hopelijk blijft dit zo.  Want zolang het AMC de waardes okay vindt, hoeft Ruben nog niet aan de dialyse!

Elke dinsdag gaan we naar het AMC om de buikkatheter door te spoelen, dit gaat de ene keer beter als de andere keer.  Hij heeft nu een laxeermiddeltje erbij om de boel van binnen wat zachter te maken zodat het doorspoelen beter gaat.

Elke woensdag gaan we naar het Gemini voor ‘groot onderhoud’ en we zijn amper thuis of¬†de uitslagen staan al keurig op onze email. ¬†Hierdoor kunnen wij de boel ook een beetje monitoren maar goed wij zijn geen dokters, al komen we een beetje in de buurt van zuster-zijn¬†;), en maken (gelukkig) niet de beslissing over zijn behandelplan. ¬†Op vrijdags worden we gebeld door de dokter van het AMC om de uitslagen door te spreken en elke week dat we horen dat Ruben nog niet aan de dialyse hoeft is een week gewonnen!

Lekkere barrel! from Catelijne82 on Vimeo.

Hoe super leuk is dit! De zuster van Ruben werd gekoppeld door en aan de broer van Mariek, et voila daar is Rosaline. Noreh weer helemaal happy want die is dol op baby’s!

 

When life gives you a 100 reasons to cry, show life that you have a 1000 reasons to smile!

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑